Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

   

Facebook  

   

 

Podczas każdego tańca, któremu oddajemy się z radością, umysł traci swoją zdolność kontroli, a ciałem zaczyna kierować serce.

Paulo Coelho

 

 

Kontakt człowieka ze światem odbywa się poprzez ciało ludzkie. A ciało w połączeniu z ruchem i rytmem zrodziło taniec. Tańce w różnych systemach wychowania spełniają nie tylko rolę kształtującą w sensie fizycznym, lecz uczą również współżycia towarzyskiego, wyrabiają estetykę i elegancję ruchu.

Taniec daje możliwość ruchowego wyżycia się współczesnemu człowiekowi, poprawiając tym samym jego samopoczucie, kondycję, sprawność ruchową. Stanowi więc ważną formę organizacji czasu wolnego.

Roztańczone dzieciństwo. Ćwiczenia muzyczno-ruchowe kształcą sprawność ruchową, prowadząc do wszechstronnego, harmonijnego rozwoju organizmu. Przy tym mają wpływ na wzbogacenie osobowości dziecka, rozwijają  nawyki muzyczno-ruchowe, wyrabiają poczucie piękna i są źródłem doznań estetycznych.

Podczas zajęć ruchowych kształtują się takie cechy, jak: koleżeństwo, zdyscyplinowanie, poczucie solidarności, a także systematyczność, wytrwałość, opanowanie, silna wola, refleks i inteligencja. Wyrabia się również zdolność koncentracji, odporność na stres i umiejętności adaptacyjne. Ruch taneczny w powiązaniu z muzyką angażuje cały organizm człowieka. Bardzo istotny jest ruch przy muzyce. Rytm pobudza do aktywności ruchowej, dzięki czemu dzieci podnoszą swoją sprawność fizyczną, poczynając od umiejętności klaskania w dłonie do marszu, chodząc po kole, poprzez marsz w tył, do boku, cwał, aż do biegów czy podskoków z nogi na nogę. 

Dzieci bardzo lubią tańczyć i sam żywioł tańca nikomu nie jest chyba tak bliski jak dziecku. Najmniejsza nawet radość sprawia, że dziecko podskakuje, podryguje, przytupuje, wymachuje rękoma, klaszcze. Wszystkie te elementy mniej lub bardziej połączone i skoordynowane tworzą taniec. Sugeruje się wprowadzenie form tanecznych do umuzykalnienia już od najmłodszych lat życia dziecka. Połączenie ruchu, tańca i muzyki pozwala osiągnąć to, co w życiu najważniejsze – ład wewnętrzny i harmonię. Taniec jest doskonałym sposobem na wyzbycie się napięć mięśniowych – reguluje oddech i relaksuje. On także przyczynia się do nabywania i kształcenia elegancji i kultury ruchów, dostarcza przeżyć estetycznych, uwrażliwia na sztukę i niesie ze sobą wiele przyjemnych uczuć. Dlatego zawsze warto próbować uczyć się tańczyć, gdyż umiejętności taneczne pewnie niejeden raz się w życiu przydadzą. Połączenie ruchu, rytmu i muzyki ma kojący wpływ nie tylko na ciało, ale i na psychikę. 

Tego rodzaju forma aktywności poprawia samopoczucie, wypełnia czas wolny, daje pretekst do rozmów, kontaktów, okazje do zaprezentowania się i szansę zdobycia uznania w oczach rówieśników. Taniec jako metoda pracy z dziećmi i młodzieżą jest ostatnio dość często wykorzystywany, stanowi bowiem dla nich atrakcyjną i przyjemną aktywność. Wynika to z ich potrzeb rozwojowych – potrzeby ruchu i zabawy. 

Przez edukację taneczną można realizować również inne zadania, takie jak wspieranie rozwoju psychofizycznego, rozwijanie uzdolnień artystycznych oraz wyrównywanie  braków rozwojowych. 

Taniec jest uwzględniany w edukacji jako forma przygotowania do życia towarzyskiego, jako element kultury bycia, estetyki, nauczania ogłady i elegancji ruchu, jako forma zabawy i rozrywki, a przede wszystkim jako czynnik wychowania fizycznego. Dzieci bardzo lubią tańczyć, a wiele zabaw połączonych z ruchem i tańcem podejmują spontanicznie, dlatego te reakcje należy rozwijać, podtrzymywać i ukierunkowywać. Taniec jest naturalnym zjawiskiem podnoszącym poziom endorfiny, czyli związków przyjemności we krwi, a przyjemność czerpana z ruchu w takt muzyki zwiększa naturalną radość każdego. Jednym ze środków do osiągnięcia tego celu jest wykorzystanie tańców integracyjnych w edukacji szkolnej i pozaszkolnej.

Tańce integracyjne – jak sama nazwa wskazuje – łączą i jednoczą tych, którzy je wykonują. Są to proste układy, których wszyscy mogą się szybko nauczyć, nawet dzieci w wieku przedszkolnym, bez potrzeby monotonnych i długich ćwiczeń. Cała grupa w tańcu ożywia się i integruje. Osoby nieśmiałe stają się bardziej otwarte, skore do rozmów i komunikacji.  Rozluźnia się napięta atmosfera, a animacje przy pomocy ruchu mogą ukazać klimat grupy w innym świetle. Okazuje się, że to również świetna metoda terapii w sferze psychicznej, społecznej i motorycznej. W tańcu następuje uaktywnienie, rozładowanie nadmiaru energii i agresji, stymulowane i regulowane są procesy fizjologiczne oraz rozwijana motoryczność. Jest on doskonałym treningiem w zakresie wyrażania emocji. Tańce integracyjne to również doskonały sposób na bliższe poznanie innych krajów, w nich bowiem zawarta jest ich kulturowość i ludowość. Tańce te oparte są często na podkładzie muzycznym melodii ludowych z różnych krajów, ale nie tylko. Dzięki wykorzystaniu w pracy tańców integracyjnych możemy podróżować po zakątkach świata i bawiąc się pogłębiać wiedzę o kulturze innych narodów.

Są one proste, nie muszą być ćwiczone (ponieważ jest to zabawa), następuje w nich różny podział ról, a towarzyszy im zawsze radość i spontaniczność. Doskonale rozładowują złe emocje, a wyzwalają dobre. Podnoszą poczucie własnej wartości, pewności siebie, chęci działania, aktywności i kreatywności, zbliżają do siebie, ćwiczą koncentrację uwagi i harmonizują duszę z ciałem. Poprzez taniec uczestnicy uczą się poczucia przestrzeni, którą muszą nauczyć się dzielić z innymi. Tańce te są wspaniałym ćwiczeniem w wyrażaniu empatii i działania. 

Tańce integracyjne mogą mieć wielorakie zastosowanie. Mogą być wykorzystywane w przerwach śródlekcyjnych, a także na początku i końcu zajęć. Umożliwia to, np. dzieciom, zaspokojenie potrzeby ruchu, co jest niezwykle istotne i ważne zwłaszcza w tym wieku. Tańce te są na tyle uniwersalistyczne, że mogą być wykorzystane na różnego rodzaju imprezach okolicznościowych i wszelkiego typu uroczystościach oraz jubileuszach.

W celu uatrakcyjnienia tańca z powodzeniem można stosować rożnego rodzaju rekwizyty, które wcześniej uczestnicy sami wykonali.

Śmiało można pokusić się o  stwierdzenie, że efektem wdrażania tańca w proces edukacji, i to już od najmłodszych lat, jest poprawa ogólnej kondycji fizycznej dziecka, stymulacja mięśni i stawów, usprawnienie motoryki i koordynacji, rozwój percepcji wzrokowej i słuchowej, rozwój wyobraźni i spostrzegawczości, wdrażanie do estetyki wyglądu podczas występów, przełamanie barier komunikacyjnych, ćwiczenie umiejętności szybkiego reagowania na sygnały słowne i dźwiękowe, nabywanie zdolności empatii i tolerancji, zapoznanie się z kulturą innych krajów.

Zabawa i taniec to nieodłączne komponenty ludzkiej egzystencji. Czynią ją przyjemną, znośną, dają ulgę, wytchnienie, stając się źródłem radości i chwilowego poczucia szczęścia. U dzieci zabawa i taniec pojmowane są jako emanacja radości i szczęścia.   

Tańce, zwłaszcza w wykonaniu dzieci, cieszą się dużym aplauzem wśród rodziców i społeczności szkolnej, a ze względu na ich prostotę wykonania sprawiają, że coraz szersze grono dzieci włącza się do udziału w zabawie. Bywa, że uczestnicy sami chętnie przygotowują się do występów publicznych, by pochwalić się swoimi umiejętnościami.

Taniec może być także z powodzeniem wykorzystywany jako środek w szybkim i łatwym zapamiętywaniu treści programowych, łącząc przyjemne z pożytecznym, a uczestnicy sami bardzo chętnie biorą udział w takich zajęciach. Pod wpływem tańca powstają u bawiących się uczucia, których nie dają ani śpiew, ani gra na instrumentach, ani percepcja muzyki.

Formy tańca są oparte o ruchy całego ciała i dzięki temu ich sprawnościowe oddziaływanie na organizm ludzki jest wszechstronne. Prowadzić może do harmonijnego rozwoju całej postaci, pozwala bowiem na zaktywizowanie całego organizmu. Różnego rodzaju taneczne ruchy rąk, nóg, tułowia, głowy i szyi, występujące często i jednocześnie wymagają uporządkowanego, harmonijnego współdziałania pod wieloma względami. W konsekwencji prowadzi to do kształtowania koordynacji taneczno-ruchowej.

Taniec spełnia także rolę poważnego czynnika rekreacyjnego o dużych wartościach profilaktyczno-zdrowotnych. Oparty o naturalne, a zarazem bardzo atrakcyjne formy ruchu, daje pełne odprężenie i zalecany jest ludziom w różnym wieku, bo dostarcza każdemu organizmowi zdrowego ruchu, który każdy może sobie indywidualnie i odpowiednio dawkować, stosownie do swoich aktualnych możliwości, stanu zdrowia czy też innych okoliczności.

Taniec można bowiem zacząć ćwiczyć już od najmłodszych lat. Dziecko  uczy  się wtedy trzymać wyprostowaną sylwetkę, a co za tym idzie, zapobiega się powstaniu wad postawy. Dzieci trenujące taniec stąpają lekko, ale zdecydowanym krokiem. Kroki taneczne uczą je znakomitej koordynacji ruchowej i poruszania się z elegancją i wdziękiem. Dodatkowo taniec rozwija i pomaga utrzymać dobrą kondycję fizyczną. Wzmacnia mięśnie wielu partii ciała i odporność dzieci. Jest to świetne narzędzie w walce z otyłością oraz wzmacniające siłę i hart ducha.

Osoby trenujące taniec stają się bardziej pewne siebie. Dodatkowo uczą się obcowania z muzyką. Dzięki temu są bardziej wrażliwe, bardziej kulturalne i mają więcej ogłady towarzyskiej. Poprzez częste ćwiczenia i treningi stają się bardziej sumienne, systematyczne i bardziej wyrozumiałe.

Uczenie się figur tanecznych sprawia, że stajemy się dokładniejsi i uczymy się w pewnym stopniu panować nad sobą i swoim ciałem. Wzrasta w nas motywacja i mobilizacja, by tańczyć coraz lepiej. Nauka kroków tanecznych ćwiczy także pamięć i rozwija możliwości skutecznego zapamiętywania. Ponadto – dzięki rozwijanej nieustannie pamięci – można lepiej radzić sobie w szkole.

Uczniowie trenujący zyskują nie tylko zdrową sylwetkę, ale stają się też bardziej wytrzymali, zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Taniec  jest także dla nich wspaniałą formą relaksu i oderwania się od rzeczywistości, a muzyka zdecydowanie poprawia u nich nastrój i samopoczucie. 

Taniec jest żywiołem, stanem istnienia, który najpełniej wyraża się we wspólnej zabawie, w bliskości, koegzystencji ludzi i ich uczuć, zjawisk i rzeczy. W tańcu ujawnia się nie tylko nasze wnętrze, emocje, ale i stosunek do świata. 

Zabawa i taniec jawią się jako przyjemność, radość chwili, chwilowa radosna odskocznia od trudów dnia codziennego.

Osoby w podeszłym wieku. Dzisiejsza pedagogika zabawy dotyczy każdej grupy wiekowej, w tym także osób starszych. W dużym stopniu ich stan zdrowia i samopoczucie zależą od stylu życia i aby zapobiec szybkiemu zestarzeniu się, powinien on być aktywny. Moda na aktywny styl życia wśród seniorów zapanowała pod koniec XX wieku, między innymi dzięki Uniwersytetom Trzeciego Wieku. Dla seniora zajęcia taneczne mają istotne znaczenie. Z powodzeniem można je nazwać „terapią”, ponieważ dzięki niej senior podtrzymuje sprawność fizyczną, jest pobudzony do dalszej aktywności fizycznej, zaspokaja potrzeby psychiczne i fizyczne, a także odrywa się od codziennej rzeczywistości, gdyż w przyjemny sposób relaksuje się oraz ma okazję do integracji z drugim człowiekiem. Sam termin „terapia” przez szereg lat kojarzony był ze ścisłym leczeniem osób chorych. Obecnie „terapia” oznacza nie tylko leczenie, lecz także troskę o ulepszanie obszarów funkcjonowania społecznego, fizycznego i psychicznego zarówno osób chorych, jak i zdrowych, juniorów, jak i seniorów.

Taniec jest świetną formą aktywności fizycznej dla seniorów - nie należy poddawać się ogólnie panującej opinii, że taniec jest zarezerwowany tylko dla młodych. Jest, jak wspomniałem, jednym ze środków terapeutycznych. Znacznie przyjemniejszym i zdrowszym niż zażywanie lekarstw. Medycyna wykorzystuje go jako pomoc w walce z chorobami. Jest też niezwykle skutecznym lekiem przedłużającym młodość osób starszych. A tańczyć może każdy, bez względu na wiek i stopień sprawności. Ćwiczenia na miarę własnych możliwości fizycznych przynoszą maksimum efektu. Taniec jest sposobem na uwolnienie się od codziennych napięć. To także odskocznia od szarej rzeczywistości – nawiązywanie kontaktów towarzyskich, które są  bardzo potrzebne ludziom w podeszłym wieku.

Terapia tańcem ma swoje korzenie zarówno w historii tańca, filozofii starożytnych cywilizacji, jak i we współczesnej psychologii. Jest nie tylko doskonałym i skutecznym lekiem, ale również formą rekreacji. Rytmiczne ruchy w takt muzyki odprężają, redukują napięcie mięśniowe i dają poczucie kontroli nad własnym ciałem, a dodatkowo pozwalają uwolnić i odreagować nagromadzone emocje oraz uzyskać równowagę wewnętrzną.

Oczywiście trudno mówić o nauce tańca w przypadku osób bardzo starych. Zajęcia bardziej przypominają wtedy rehabilitację, ale trzeba przyznać, że w dość przyjemnym wydaniu. Ćwiczenia ruchowe w grupie (często starych, dobrych znajomych), przy akompaniamencie muzycznym, są doskonałą odskocznią od szarej rzeczywistości. Osoby, które tańczyły w swej młodości, mają ułatwione zadanie. Z tańcem bowiem, jak mówią, jest jak z jazdą na rowerze – tego nigdy się nie zapomina.

Taniec wpływa pozytywnie nie tylko na układ ruchowy, ale i na cały organizm. Dotlenia wszystkie komórki ciała, poprawia krążenie krwi i elastyczność stawów, wzmaga pracę jelit i zwiększa wydolność płuc. Wyrabia koordynację ruchów oraz kształci wyobraźnię i pamięć ruchową.

Taniec to też wspaniały lek zwalczający depresję i stres, będący przyczyną wielu chorób. Jak każda aktywność fizyczna, pobudza wydzielanie endorfin (tzw. hormonów szczęścia). Dają one chęć i zapał do życia, wyzwalają drzemiącą energię, wspomagając proces leczenia oraz sprzyjają szybszej rekonwalescencji i poprawie jakości życia. Emocje wywołane przez taniec mobilizują organizm, motywują człowieka i pozwalają mu na wykonywanie coraz to trudniejszych zadań ruchowych.

Terapia tańcem jest skutecznym środkiem na przedłużenie młodości osób „trzeciego wieku”. Ćwiczenia w takt muzyki, odpowiednio dobrane do wieku i możliwości ruchowych, są jednym ze sposobów, aby to zamierzenie osiągnąć. Równie ważne jest i to, że taniec pozwala oderwać się od monotonii dnia codziennego, zbliża ludzi i pobudza ich do dalszej aktywności ruchowej i życiowej.

 

Zbigniew Żołądziejewski.

 

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

   
Copyright © 2018 Duży Niebieski Dom. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem wydanym na warunkach GNU Powszechnej Licencji Publicznej.